X
تبلیغات
رایتل
1387/12/17 @ 20:47

جورجیو آرمانی

 

  

 

جورجیو آرمانی، متولد پیاسنزای ایتالیا در سال 1934، یکی از معروفترین و با نفوذترین طراحان لباس است. او پس از فعالیت مختصری که در پزشکی (تحصیل در دانشگاه میلان) و در زمینه عکاسی داشت، تنها بر حسب اتفاق وارد صنعت فشن شد.


او پس از خدمت نظام وظیفه، حرفه خود را با یک میزآرایشی ویترینی، در یک فروشگاه بزرگ در میلان با نام لاریناسکنت آغازکرد. او بعدا بیان کرد که سبک کلاسیک خود را، در طول این دوره و به دنبال سفرهای مکرر خود به بریتانیا، رشد و توسعه داده است. او می گوید:" انگلستان واقعا مهمترین مرکز الهام بخش بود. زمانی که من در فروشگاه لاریناسکنت مشغول به کار بودم، دائما برای کسب اعتبار در بازار، دیدن مغازه ها و یاد گرفتن شیوه کار آنها، به لندن سفر می کردیم. من به خاطر دارم که تعدادی ژاکت کشباف پشمی زرد رنگ در یک بوتیک کوچک دیدم و آنها را به فروشگاه خودمان آوردم، همه فکر کردند که من دیوانه هستم. این ژاکتهای پشمی زرد مورد استفاده دوک ویندسوربودند و مردم متوسط از آن استفاده نمی کردند. این نوع تفکر در مورد این قبیل پوشاک بسیار انگلیسی بود."

او در سال 1946، با داشتن دانشی عمیق درباره پارچه و طراحی، به عنوان یک طراح در شرکت پوشاک مردانه نینو کروتی هیتمن استخدام شد. جورجیو آرمانی در سال 1974 اولین مارک لباس مردانه خود را معرفی کرد؛ و اولین مجموعه لباس زنانه او یک سال بعد ارائه شد.


از سال 1975، آرمانی به سرعت لباس زیر، لباس شنا، لوازم جانبی، ... را با مارک جورجیو آرمانی راه اندازی کرد و به بازار فرستاد.
در سال 1981، اولین سری فروشگاههای پخش و فروش ارزانتر خود، شلوارهای جین آرمانی و بازار بزرگ آرمنی را افتتاح کرد. آرمانی در سال 2000 بخش جدید گریم و آرایشی را به محصولات خود افزود، که توسط پت مگراس طرح ریزی می شد. امروزه امپراطوری آرمانی شامل 2000 مرکز فروش جهانی با فروش سالیانه بیشتر از یک بیلیون دلار می باشد. پس از اینکه پلیس پاریس، خیمه های مشکی نمایش او را در سینت سولپایس پاریس، با این ادعا که ساخت و استقرارآنها امن نیست، ممنوع کرد؛ آرمانی مجبور شد در مارس 1998 درشهرنیویورک کارهای خود را به نمایش بگذارد. در این زمان نمایش های راهرویی او، معمولا جمعیت زیادی را به خود جلب می کرد و رابرت دنیرو،  مارک والبرگ، مارتین اسکورسس، سوفیا لورن و بسیاری دیگر به تماشای آن می آمدند.

با این حال آرمانی ادعا می کند که از مردم معمولی که در خیابانها هستند، برای طراحی مدل های خود الهام می گیرد. او اعتقاد دارد که لباسها باید برای پوشیدن تولید شود، نه فقط برای نمایش و ترسیم مهارتهایی که او به عنوان یک طراح لباس آموخته است تا لباسهای معاصری را برای زنان تولید کند. لباسهای دارای شانه های پهن به مدلی عملی تر، سودمندتر و انعطاف پذیرتر بدل شده است و مجموعه های آرمانی امروزه زیبا و ظریف هستند.